Jestem autorem ksi膮偶ki "Indywidualne u艂atwienia w op艂acaniu sk艂adek ubezpieczeniowych jako odr臋bna i niejednolita instytucja prawa ubezpiecze艅 spo艂ecznych" oraz artyku艂贸w naukowych z zakresu prawa pracy i ubezpiecze艅 spo艂ecznych, prawa cywilnego i prawnej ochrony zwierz膮t, kt贸re publikowano w og贸lnopolskich czasopismach bran偶owych.
Mo偶e zainteresuje Ci臋 kt贸ra艣 z moich publikacji?

Niniejszy tekst stanowi glos臋 do wyroku Wojew贸dzkiego S膮du Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 2.08.2023 r. (II SA/Go 222/23). Sprawa, w kt贸rej zapad艂 glosowany wyrok, dotyczy艂a nabycia prawa do stypendium socjalnego w przypadku wyd艂u偶enia (ponad minimalny) okresu studiowania na skutek oczekiwania na powtarzanie semestru. Zgodnie z tez膮 orzeczenia do maksymalnego okresu 12 semestr贸w, przez kt贸ry student ma prawo do pobierania stypendium socjalnego, nie wlicza si臋 w艂a艣nie okresu oczekiwania na powt贸rzenie semestru. Autor analizuje orzeczenie, przychylaj膮c si臋 do stanowiska s膮du.

Komentarz przeznaczony jest dla adwokat贸w, radc贸w prawnych, s臋dzi贸w i innych prawnik贸w zajmuj膮cych si臋 rozstrzyganiem spraw z zakresu ubezpiecze艅 spo艂ecznych. B臋dzie tak偶e pomocny ekonomistom, ksi臋gowym oraz przedsi臋biorcom wszelkich bran偶, dostarczaj膮c wiedz臋 i rozwi膮zania prawne w zakresie podlegania, ustalania i rozliczania sk艂adek na ubezpieczenia spo艂eczne oraz dokonywania zg艂osze艅 do tych ubezpiecze艅. Z uwagi na szerokie uwzgl臋dnienie orzecznictwa i literatury przedmiotu b臋dzie przydatny r贸wnie偶 pracownikom naukowym wydzia艂贸w prawa i ekonomii uczelni wy偶szych. (z opisu wydawnictwa Wolters Kluwer)

Monografia 鈥濱ndywidualne u艂atwienia w op艂acaniu sk艂adek ubezpieczeniowych jako odr臋bna i niejednolita instytucja prawa ubezpiecze艅 spo艂ecznych” stanowi pierwsze w polskiej literaturze prawniczej opracowanie przyj臋tych przez ustawodawc臋 regulacji prawnych, kt贸re maj膮 za zadanie u艂atwienie realizacji obowi膮zku op艂acania sk艂adek na ubezpieczenia spo艂eczne, o indywidualnym charakterze.

Dot膮d omawiane w monografii kwestie by艂y poruszane w doktrynie incydentalnie, w formie artyku艂贸w naukowych odnosz膮cych si臋 do konkretnych problem贸w badawczych. Indywidualne u艂atwienia w op艂acaniu sk艂adek ubezpieczeniowych stanowi膮 niejednolit膮 i odr臋bn膮 grup臋 instytucji prawnych 鈥 pod k膮tem i regulacji materialnoprawnych, i przepis贸w proceduralnych 鈥 o donios艂ym znaczeniu praktycznym. W pracy podj臋to pr贸b臋 zaprezentowania miejsca i funkcji tych instytucji w systemie prawa poprzez ukazanie ich cech kategorialnych. Interesuj膮ce przepisy prawa ubezpiecze艅 spo艂ecznych zosta艂y por贸wnane w pewnym stopniu do analogicznych rozwi膮za艅 prawa podatkowego. Odniesiono si臋 tak偶e do podobnych regulacji prawnych, kt贸rymi pos艂u偶ono si臋 w walce z negatywnymi nast臋pstwami pandemii choroby COVID-19. Poza w艂asn膮 analiz膮 przepis贸w, autor zaprezentowa艂 szereg pogl膮d贸w przedstawicieli doktryny oraz judykatury. W zakresie tych ostatnich mowa o orzeczeniach zar贸wno s膮d贸w powszechnych, jak i administracyjnych. Wskazano te偶 na wa偶ne judykaty S膮du Najwy偶szego, Trybuna艂u Konstytucyjnego oraz Trybuna艂u Sprawiedliwo艣ci Unii Europejskiej.

Opracowania tabelaryczne informacji publicznej udzielonej przez ZUS i KRUS obrazuj膮 znaczenie praktyczne indywidualnych u艂atwie艅.

Glosator podda艂 krytycznej analizie tytu艂ow膮 uchwa艂臋 S膮du Najwy偶szego z dnia 10 lutego 2022 r., III UZP 10/21, zgodnie z kt贸r膮 dobrowolne ubezpieczenie chorobowe osoby prowadz膮cej pozarolnicz膮 dzia艂alno艣膰 ustaje w przypadku op艂acenia sk艂adki w terminie, ale w wysoko艣ci ni偶szej ni偶 nale偶na (art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13.10. pa藕dziernika 1998 r. o systemie ubezpiecze艅 spo艂ecznych w brzmieniu obowi膮zuj膮cym przed 1.01. stycznia 2022 r.). Opowiadaj膮c si臋 za drug膮 lini膮 orzecznicz膮, kt贸rej w komentowanej uchwale nie podzieli艂 S膮d Najwy偶szy, Autor wskaza艂 na s艂abo艣ci uchwa艂y. W szczeg贸lno艣ci autor zaprezentowa艂 argumenty, przemawiaj膮ce za tym, 偶e na gruncie prawa ubezpiecze艅 spo艂ecznych mo偶liwe jest analogiczne stosowanie niekt贸rych przepis贸w prawa cywilnego, w tym dotycz膮cych o艣wiadcze艅 woli i innych o艣wiadcze艅.

Autor analizuje, jakie s膮 skutki zawarcia uk艂adu ratalnego w kontek艣cie regulacji art. 2a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o 艣wiadczeniach pieni臋偶nych z ubezpieczenia spo艂ecznego w razie choroby i macierzy艅stwa (Dz.U. nr 60,poz. 636, ze zm.), czyli nieprzys艂ugiwania 艣wiadcze艅 z ubezpieczenia chorobowego w razie wyst膮pienia w dniu powstaniaprawa do 艣wiadczenia zad艂u偶enia z tytu艂u sk艂adek na ubezpieczenia spo艂eczne. Autor por贸wnuje t臋 regulacj臋 prawn膮 z analogicznymi rozwi膮zaniami, obowi膮zuj膮cymi na gruncie ustawy z dnia 30 pa藕dziernika 2002 r. o ubezpieczeniu spo艂ecznym z tytu艂u wypadk贸w przy pracy i chor贸b zawodowych (Dz.U. z 2002 r. nr 199, poz. 1673, ze zm.). Na ko艅cu artyku艂u przedstawiono konkluzje i postulaty de lege ferenda.

聽W niniejszym artykule rozwa偶one zostan膮 niekt贸re problemy, pojawiaj膮ce si臋 w przypadku um贸w dotycz膮cych os贸b trzecich (o 艣wiadczenie przez osob臋 trzeci膮 i o 艣wiadczenie na rzecz osoby trzeciej) i um贸w przedwst臋pnych z klauzul膮 zadatku. Autorzy poddadz膮 rozwadze obowi膮zuj膮ce regulacje prawne w odniesieniu do praktyki obrotu cywilnoprawnego.

Wsp贸艂autor: Kacper Czerniec

W niniejszym artykule autor analizuje projekt wprowadzenia obowi膮zkowej sk艂adki zdrowotnej dla os贸b pe艂ni膮cych funkcj臋 na mocy aktu powo艂ania, kt贸re pobieraj膮 z tego tytu艂u wynagrodzenie. Analiza obowi膮zuj膮cych oraz projektowanych przepis贸w pozwala autorowi podj膮膰 si臋 udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy projektodawca s艂usznie odwo艂uje si臋 w uzasadnieniu projektu ustawy do zasady solidarno艣ci spo艂ecznej, stanowi膮cej podstaw臋 aksjologiczn膮 ubezpiecze艅 spo艂ecznych i zdrowotnego, czy te偶 traktuje j膮 instrumentalnie, aby zrealizowa膰 dora藕ny cel polityczny. Ten pomys艂 napotka艂 bowiem sprzeciw 艣rodowiska organizacji pozarz膮dowych, poniewa偶 zwi臋kszy ich obci膮偶enia finansowe. Jest to szczeg贸lnie istotne z uwagi na to, 偶e jest to cz臋艣膰 zamierzenia politycznego zwanego Polskim 艁adem.

Niniejszy artyku艂 stanowi g艂os w dyskusji o prawnych formach dzia艂ania Zak艂adu Ubezpiecze艅 Spo艂ecznych przy za艂atwieniu sprawy indywidualnej. Opisano pozycj臋 ustrojow膮 ZUS oraz jego kompetencje w post臋powaniu administracyjnym. Wskazano, 偶e ZUS ma obowi膮zek dzia艂a膰 zgodnie z konstytucyjnymi zasadami praworz膮dno艣ci i legalizmu. Odniesiono si臋 przy tym do prawnych form dzia艂ania administracji publicznej. Przy za艂o偶eniu, 偶e podanie wnioskodawcy wszczyna post臋powanie administracyjne, niezale偶nie od woli ZUS, poddano krytyce praktyk臋 ZUS, kt贸ra polega na niewydawaniu decyzji administracyjnej, przy poprzestaniu na prowadzeniu zwyk艂ej, pisemnej korespondencji z petentem. Zaprezentowano, jak t臋 praktyk臋 oceniaj膮 doktryna i orzecznictwo, oraz odniesiono si臋 do konfliktu interes贸w ZUS i wnioskodawcy na gruncie sprawy administracyjnej.

Glosa jest krytyczn膮 analiz膮 orzeczenia S膮du Apelacyjnego w Bia艂ymstoku z 15.11.2017 r. odnosz膮cego si臋 do problematyki instytucji zgody Zak艂adu Ubezpiecze艅 Spo艂ecznych na op艂acenie sk艂adki po terminie, w sytuacji gdy sk艂adk臋 op艂acono jednak w terminie, lecz w niepe艂nej wysoko艣ci, kt贸r膮 normuje art. 14 ust. 2 pkt 2 o systemie ubezpiecze艅 spo艂ecznych. Jej nadrz臋dnym celem jest umo偶liwienie kontynuowania podlegania ubezpieczeniom spo艂ecznym, lecz poprzez uchylenie si臋 przez ubezpieczonego od skutk贸w uchybienia terminowi w p艂atno艣ci sk艂adki i zrealizowanie obowi膮zku p艂atniczego w sytuacji, w kt贸rej nie sprostano mu z uzasadnionych przyczyn. Przepisy nie reguluj膮 jednak wprost przypadku, gdy sk艂adk臋 op艂acono co prawda w terminie, lecz w niepe艂nej wysoko艣ci.

Glosowane orzeczenie Wojew贸dzkiego S膮du Administracyjnego w Gda艅sku dotyczy interesuj膮cej instytucji z zakresu prawa ubezpieczenia spo艂ecznego 鈥 uk艂adu ratalnego, o kt贸rym mowa w art. 29 ust. 1a ustawy z dnia 13 pa藕dziernika 1998 r. o systemie ubezpiecze艅 spo艂ecznych. Punctum saliens rozwa偶a艅 WSA stanowi charakter prawny post臋powania, kt贸re poprzedza wydanie rozstrzygni臋cia w przedmiocie wniosku o udzielenie uk艂adu przez Zak艂ad Ubezpiecze艅 Spo艂ecznych. Chocia偶 rozwa偶ania WSA co formy odmowy udzielenia omawianej ulgi przez Zak艂ad wpisuj膮 si臋 w utrwalon膮 ju偶 lini臋 orzecznicz膮 s膮d贸w administracyjnych, to jest to jeden z nielicznych judykat贸w, w kt贸rym wyra藕nie podkre艣lono, 偶e wniesienie podania przez p艂atnika powoduje wszcz臋cie post臋powania administracyjnego. Mimo 偶e instytucja uk艂adu ratalnego funkcjonuje w rodzimym porz膮dku prawnym ju偶 niemal dwadzie艣cia lat, w dalszym ci膮gu sporny jest charakter prawny umowy, o kt贸rej stanowi art. 29 ust. 1a u.s.u.s., oraz post臋powania poprzedzaj膮cego jej zawarcie. Dla przyk艂adu, w doktrynie spotka膰 mo偶na g艂osy, 偶e post臋powanie wszcz臋te wskutek z艂o偶enia wniosku o udzielenie uk艂adu jest odr臋bnym post臋powaniem pozakodeksowym o charakterze administracyjnym, nazywanym 鈥瀙ost臋powaniem wyja艣niaj膮cym鈥. Takie jest te偶 na og贸艂 stanowisko Zak艂adu.

Celem niniejszego opracowania jest zaprezentowanie niekt贸rych zagadnie艅 zwi膮zanych z uk艂adami ratalnymi zawieranymi przez d艂u偶nik贸w z ZUS. Pomimo wieloletniego funkcjonowania tej instytucji w rodzimym porz膮dku prawnym budzi ona liczne w膮tpliwo艣ci zar贸wno po艣r贸d przedstawicieli doktryny, jak i w judykaturze. Szczeg贸lnie problematyczna jest ocena jej charakteru prawnego.

W pierwszej kolejno艣ci zaprezentowano przes艂anki zawarcia uk艂adu ratalnego oraz jego przedmiot i zwi膮zane z tym kwestie proceduralne. Nast臋pnie przedstawiono dotychczasowe stanowiska nauki prawa w przedmiocie charakteru prawnego tej instytucji. Dalej om贸wiono pogl膮dy g艂oszone w orzeczeniach 鈥 zar贸wno s膮d贸w powszechnych, jak i s膮d贸w administracyjnych. S膮dy powszechne wypowiada艂y si臋 w tym zakresie, gdy podmiot inicjuj膮cy post臋powanie s膮dowe uwa偶a艂, 偶e sprawy dotycz膮ce uk艂ad贸w ratalnych s膮 sprawami z zakresu ubezpiecze艅 spo艂ecznych w rozumieniu przepis贸w procedury cywilnej. Z kolei judykaty s膮d贸w administracyjnych zapada艂y w贸wczas, gdy uznawano, 偶e s膮dy te powinny sprawowa膰 wymiar sprawiedliwo艣ci poprzez kontrol臋 dzia艂alno艣ci ZUS w tej materii. W podsumowaniu pracy sformu艂owano postulaty de lege ferenda.

Niniejsze opracowanie ma na celu przedstawienie wybranych zagadnie艅 zwi膮zanych z tak zwanymi umowami adopcyjnymi zwierz膮t domowych. Brak jest bezpo艣rednich ustawowych regulacji tej kwestii, a doktryna i orzecznictwo zajmowa艂y si臋 ni膮 w niewielkim zakresie. Tymczasem pojawi艂y si臋 praktyczne problemy zwi膮zane z ich funkcjonowaniem w cywilnoprawnym obrocie zwierz臋tami, zwi膮zane np. z kontrol膮 nad opiek膮 sprawowan膮 nad 鈥瀉doptowanymi鈥 zwierz臋tami oraz 鈥瀉dopcj膮鈥 zwierz膮t bezdomnych. W ko艅cu pracy przedstawione zosta艂y wnioski de lege ferenda.

Przedmiotem niniejszego artyku艂u jest przekazanie zw艂ok uczelni medycznej na cele naukowe i jego konsekwencje na gruncie prawa ubezpiecze艅 spo艂ecznych oraz tzw. prawa pogrzebowego. Po pierwsze, w opracowaniu om贸wiono tryby przekazania zw艂ok na wskazane cele. Po drugie, rozwa偶ono czy de lege lata mo偶liwe jest sprawienie pogrzebu cia艂u oddanemu plac贸wce medycznej. Ustawodawca bowiem nie normuje tego zagadnienia. Po trzecie, przeanalizowano wybrane zagadnienia dotycz膮ce zasi艂ku pogrzebowego w przypadku zorganizowania takiej ceremonii. Wskazano kwestie sporne z tym zwi膮zane, w tym s艂abo艣膰 rozwi膮za艅 legislacyjnych. Zawarto r贸wnie偶 postulaty de lege ferenda, maj膮ce przys艂u偶y膰 si臋 rozwi膮zaniu zaprezentowanych problem贸w.

鈥濻treet Law – Licea Og贸lnokszta艂c膮ce鈥 to projekt Studenckiego Ko艂a Naukowego Uniwersytecka Poradnia Prawna przy Instytucie Prawa Cywilnego Wydzia艂u Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wroc艂awskiego. W jego ramach w roku akademickim 2014/2015 przeprowadzili艣my 11 spotka艅 z m艂odzie偶膮 licealn膮 m.in. z G艂ogowa, G贸ry, Legnicy, Nysy, Ole艣nicy, Wa艂brzycha i Wroc艂awia.
Przybra艂y one form臋 warsztat贸w, wyk艂ad贸w i symulacji rozprawy karnej. W ich trakcie przybli偶ali艣my licealistom zagadnienia prawne, kt贸re dotycz膮 ich bezpo艣rednio. Wyja艣niali艣my chocia偶by na jakich zasadach mog膮 ponie艣膰 odpowiedzialno艣膰 karn膮, kiedy mog膮 zwr贸ci膰 wadliwy towar czy jak radzi膰 sobie z internetowym hejtingiem.
Przy艣wieca艂y nam dwa cele. Z jednej strony chcieli艣my, by uczestnicz膮cy w zaj臋ciach nastolatkowie poznali wybrane regulacje prawne od strony praktycznej. Z drugiej 鈥 starali艣my si臋 r贸wnie偶 pog艂臋bia膰 nasze zainteresowania naukowe. Wychodzimy bowiem z za艂o偶enia, 偶e tego typu spotkania przynosz膮 korzy艣膰 i uczniom, i studentom.
Niniejsza publikacja stanowi podsumowanie naszej dzia艂alno艣ci na tym polu. Zosta艂a skierowana do licealist贸w 鈥 w trakcie zaj臋膰 okazywa艂o
si臋, 偶e wielu z nich chce ugruntowa膰 czy nawet poszerzy膰 nabyt膮 wiedz臋. Nie pretenduje ona jednak do miana ca艂o艣ciowego opracowania poruszanych zagadnie艅 z r贸偶nych ga艂臋zi prawa. Zasadniczo ma by膰 pozycj膮 przyst臋pn膮 dla licealisty 鈥 lecz z zachowaniem charakteru naukowego.
呕ywimy nadziej臋, 偶e uczniowie szk贸艂 艣rednich (nie tylko lice贸w og贸lnokszta艂c膮cych!) si臋gn膮 do naszych opracowa艅 i dzi臋ki nim nie b臋d膮 musieli poznawa膰 w praktyce, co oznacza 艂aci艅ska sentencja ignorantia iuris nocet.

Niniejsze opracowanie ma na celu rozwa偶enie charakteru prawnego uznania d艂ugu przedawnionego przez d艂u偶nika. Kwestia ta od dawna stanowi sp贸r w doktrynie, a jego rozwi膮zania nie przynosz膮 tak偶e orzeczenia s膮dowe. W膮tpliwo艣ci budzi ju偶 definicja uznania d艂ugu 鈥 z powodu braku definicji stworzonej przez ustawodawc臋. Co do zasady uznanie d艂ugu powoduje bowiem przerwanie biegu terminu przedawnienia. Problem pojawia si臋, gdy 贸w termin ju偶 up艂yn膮艂. Kontrowersyjny jest r贸wnie偶 podzia艂 uznania d艂ugu na w艂a艣ciwe i niew艂a艣ciwe. Sporna jest wreszcie tak偶e relacja uznania d艂ugu i zrzeczenia si臋 zarzutu przedawnienia – wed艂ug niekt贸rych pogl膮d贸w mog膮 by膰 one zawarte w jednej czynno艣ci d艂u偶nika.

Zdj臋cie publikacji pochodzi ze strony wydawnictwa CH Beck
Zdj臋cie publikacji pochodzi ze strony wydawnictwa Wolters Kluwer

Skontaktuj si臋 ze mn膮!

Aleja Wi艣niowa 15 lok. 1
53-137 Wroc艂aw
adwokat@piotrdobrowolski.com

Telefon kontaktowy

+48 600 272 769

Media spo艂eczno艣ciowe